Εξήντα χρόνια πριν, το 1952, ο Ερνέστο Γκεβάρα (ο γνωστός Τσε), παρέα με τον στενό του φίλο Αλμπέρτο Γκρανάδο, ξεκίνησε μια περιπλάνηση με μοτοσικλέτα στη Λατινική Αμερική.
Το εγχείρημα, που άφησε εποχή και καθόρισε το επαναστατικό μέλλον του Γκεβάρα, κατέγραψε ο ίδιος στα «Ημερολόγια Μοτοσικλέτας», που εκδόθηκαν για πρώτη φορά το 1993. Τον Ιούλιο του 2010, δύο άλλοι φίλοι, από την Ολλανδία αυτή τη φορά, επιχείρησαν ένα αντίστοιχο ταξίδι. Μπορεί το διακύδευμα του Τσε να ήταν κάπως διαφορετικό και η κλίμακα να είναι άλλη πλέον, όμως η φτώχεια, οι κοινωνικές ανισότητες και η δυσκολία πρόσβασης σε βασικά για την επιβίωση αγαθά, όπως είναι το καθαρό πόσιμο νερό, εξακολουθούν να ταλαιπωρούν πολλά εκατομμύρια κόσμου σε ολόκληρο τον πλανήτη. Όλα αυτά, αλλά ειδικά το τελευταίο, ήταν αρκετά ώστε να ξεσπιτώσουν τους Γιόοστ Νότενμπουμ και Μίχιελ Ρούντενμπουργκ, οι οποίοι επί 20 μήνες διέσχισαν με τα κατασκευασμένα από μπαμπού ποδήλατά τους σχεδόν ολόκληρη την Αμερική -από την Αλάσκα ώς την Παταγονία- σε μια προσπάθεια να ευαισθητοποιήσουν την κοινή γνώμη για την παγκόσμια κρίση νερού.

Στη διάρκεια του ταξιδιού τους, όπως ακριβώς και ο Τσε, κατέγραψαν τις εμπειρίες τους σε ένα blog, στο οποίο αναρτούσαν επίσης φωτογραφίες και βίντεο (www.cycleforwater.com). Η αυγή του 2012 τους βρήκε στην Γκουανταλαχάρα, όπου πάτησαν φρένο: 557 ημέρες, 23.380 χιλιόμετρα, 16 χώρες, 62 σκασμένα λάστιχα και αμέτρητα κυνηγητά από αδέσποτους σκύλους είναι ο εντυπωσιακός απολογισμός ενός ταξιδιού που σίγουρα, εκτός από το οικολογικό του μήνυμα, ήταν και μια περιπέτεια αφύπνισης για τους δύο συνταξιδιώτες: «Το 2011», γράφουν στην τελευταία ανάρτηση στην ιστοσελίδα τους, «ήταν μια καλή χρονιά, μια καταπληκτική χρονιά. Ήμασταν κι οι δύο προστατευμένοι και τυχεροί και καταφέραμε -τουλάχιστον για ένα μικρό χρονικό διάστημα- να ζήσουμε μακριά από τις αναταραχές που ταλάνιζαν άλλα μέρη του πλανήτη. Καταφέραμε να εστιάσουμε σ’ αυτό που θέλαμε, χωρίς επεμβάσεις ή δογματισμούς. Χωρίς κανόνες, χωρίς κριτική, αλλά με στόχο. Έπρεπε να σταθούμε και να σκεφτούμε, να εστιάσουμε, να γυρίσουμε πίσω στα βασικά και να ζήσουμε ελεύθεροι τη στιγμή»...

Ευαισθητοποίηση
«Στόχος μας ήταν να μεταφέρουμε ένα μπουκάλι παγωμένου νερού από τη θάλασσα Μπόφορτ στην Αλάσκα, κάτω, στη Γη του Πυρός, σε μια συμβολική προσπάθεια να ευαισθητοποιήσουμε τον κόσμο για την έλλειψη νερού», τονίζουν.